Malownicze pociągi w Nowej Zelandii

Trzy malownicze trasy kolejowe Nowej Zelandii

Sieć pasażerska kolei w Nowej Zelandii jest niewielka jak na standardy międzynarodowe — kraj zbudował infrastrukturę XX wieku wokół dróg i krajowych linii lotniczych, nie kolei. Jednak trzy pozostałe malownicze trasy obsługiwane przez KiwiRail Scenic (pod marką Great Journeys of New Zealand) są wyjątkowe właśnie dlatego, że wiodą przez tereny niedostępne dla samochodów.

To nie są pociągi podmiejskie. Są to celowo powolne doświadczenia turystyczne — panoramiczne okna, wagony widokowe na świeżym powietrzu, komentarz na pokładzie i trasy przez jedne z najbardziej dramatycznych krajobrazów na Półkuli Południowej. KiwiRail zainwestował znaczne środki w tabor kolejowy w ostatniej dekadzie, a wagony są wygodne i czyste.

Trzy trasy:

1. TranzAlpine — Christchurch–Greymouth (lub odwrotnie), 4h20, codziennie przez cały rok
2. Coastal Pacific — Christchurch–Picton (lub odwrotnie), 5h15, sezonowo (wrzesień–kwiecień)
3. Northern Explorer — Auckland–Wellington (lub odwrotnie), 12h, tylko w piątki i niedziele

TranzAlpine: wyróżniająca się trasa

Trasa: Christchurch–Greymouth (Zachodnie Wybrzeże Wyspy Południowej), 223 km, 4h20.

Co można zobaczyć: Równiny Canterbury na wschód od Christchurch, następnie dramatyczne wznoszenie się przez wąwóz rzeki Waimakariri, wiadukt Otira (wysokość 73 metrów), lasy bukowe na alpejskim grzbiecie i zejście ku bujnemu, zielonemu Zachodniemu Wybrzeżu oraz Greymouth. Odcinek wąwozu Otira, gdzie pociąg przesuwa się między pionowymi skalnymi ścianami, zapiera dech. Łączna różnica wzniesień: około 737 metrów.

Ocena: To jedna z najlepszych podróży kolejowych na Półkuli Południowej. Sceneria dorównuje szwajcarskiemu Bernina Express czy norweskiej linii Flåm — za ułamek ceny. Nawet jeśli pociągi nie wzbudzają szczególnego zainteresowania, TranzAlpine jest wart zaplanowania postoju w Christchurch.

Szczegóły praktyczne:

• Odjazd z Christchurch codziennie około 8:15; przyjazd do Greymouth około 12:35
• Powrót z Greymouth około 14:05; przyjazd do Christchurch około 18:25 (godziny zmienne — sprawdzić przy rezerwacji)
• Można odbyć trasę tam i z powrotem tego samego dnia z Christchurch (powrót około 18:25)
• Lub w jedną stronę jako część trasy po Zachodnim Wybrzeżu (samochód do wynajęcia odbieramy w Greymouth)

Ceny:

• Bilet w jedną stronę od NZD 129 (USD 77 / EUR 71) w klasie economy; od NZD 189 (USD 113 / EUR 104) w Scenic Plus (panoramiczny salon)
• Bilet powrotny w dniu wyjazdu od NZD 189 (USD 113 / EUR 104)
• Dzieci (2–14 lat): około 50% ceny biletu dla dorosłych
• Rezerwacja z wyprzedzeniem — wagon widokowy na świeżym powietrzu to najbardziej pożądane miejsce i zapełnia się jako pierwszy

Wagon na świeżym powietrzu: Każdy TranzAlpine ma otwarty przedsionek między wagonami, gdzie można stać na zewnątrz, czuć alpejskie powietrze i fotografować bez szyb. To właśnie tam należy być podczas przejazdu przez wąwóz Otira. Warto zabrać kurtkę — na wysokości jest zimno nawet latem.

Opcja w jedną stronę (Christchurch–Greymouth, potem jazda samochodem): Wielu podróżnych jedzie TranzAlpine na zachód, spędza noc w Hokitika lub Franz Josef, a następnie wraca do Christchurch przez Arthur’s Pass lub dłuższą trasą nadmorską. To znakomita pętla na 2–3 dni łącząca pociąg, widoki Zachodniego Wybrzeża i jazdę samochodem.

Coastal Pacific: piękny, ale sezonowy

Trasa: Christchurch–Picton (lub odwrotnie), 349 km, 5h15.

Co można zobaczyć: Dramatyczne wybrzeże Kaikōury, gdzie Góry Kaikōura Seaward opadają wprost do Oceanu Spokojnego (wieloryby są niekiedy widoczne z pociągu), region winnicy Marlborough oraz podejście do Picton przez krawędź Queen Charlotte Sound.

Sezonowość: Coastal Pacific kursuje wyłącznie od września do późnego kwietnia. Trasa przez Kaikōurę została poważnie uszkodzona przez trzęsienie ziemi w listopadzie 2016 roku i odbudowana; usługa jest teraz niezawodna, ale zimowa eksploatacja pozostaje zawieszona.

Ocena: Piękny, szczególnie odcinek nadmorski Kaikōury, ale mniej dramatyczny niż TranzAlpine. Najlepiej wykorzystać go jako opcję w jedną stronę, gdy i tak pokonuje się drogę SH1 między Christchurch a Picton — pociąg to malownicza alternatywa dla i tak już malowniczej drogi. Jeśli zmierzasz na północ, by wsiąść na prom, Coastal Pacific jest przyjemną alternatywą dla jazdy samochodem.

Ceny:

• Od NZD 109 (USD 65 / EUR 60) w jedną stronę w klasie economy
• Od NZD 169 (USD 101 / EUR 93) w Scenic Plus
• Nie kursuje zimą (maj–sierpień) — wziąć to pod uwagę przy planowaniu

Kombinacja z promem: Picton jest ostatnim przystankiem, tuż obok terminali promu przez Cieśninę Cooka. Przybycie do Picton Coastal Pacific i wsiadanie na Interislander do Wellington to płynna kombinacja w ciągu jednego dnia. Rezerwować obie opcje z wyprzedzeniem i sprawdzić godziny.

Northern Explorer: niszowy urok

Trasa: Auckland–Wellington (lub odwrotnie), 681 km, około 12 godzin.

Częstotliwość: Tylko w piątki i niedziele. Nie jest to usługa codzienna.

Co można zobaczyć: Równiny rzeki Waikato, Park Narodowy Tongariro (Mt Ruapehu, Mt Ngāuruhoe widoczne w pogodne dni), wyżyna wulkaniczna i wybrzeże Kapiti w podejściu do Wellington.

Ocena: Northern Explorer jest najmniej niezbędny z trzech malowniczych pociągów dla większości podróżnych, głównie dlatego, że 12-godzinna dzienna podróż kolejowa między Auckland a Wellington bezpośrednio konkuruje z 1-godzinnym lotem krajowym (NZD 70–150) lub dobrze zaplanowaną 8-godzinną jazdą samochodem z wieloma przystankami. Pociąg ma sens dla:

• Miłośników kolei i tych, którzy odbywają podróże kolejowe jako zadanie do odhaczenia
• Osób, które chcą zobaczyć Tongariro przez okno pociągu
• Podróżnych bez prawa jazdy lub unikających jazdy samochodem

Ceny:

• Od NZD 119 (USD 71 / EUR 65) w jedną stronę
• Brak tańszej alternatywy — to jedyna opcja na tej trasie
• Odjazdy z Auckland zazwyczaj w piątek i niedzielę około 7:45; z Wellington podobnie

Okno na Tongariro: Pociąg przejeżdża blisko Mt Ruapehu i Tongariro na wyżynie wulkanicznej. W pogodny dzień widok jest spektakularny. W chmurach (częstych na wyżynie) widać bardzo mało. Ten element przypadku to część uroku Northern Explorera — i jego okazjonalnej frustracji.

Rezerwacja wszystkich trzech pociągów

Wszystkie trzy można zarezerwować przez stronę KiwiRail Great Journeys of New Zealand. Nie ma możliwości kupna biletu w kasach na stacjach. Rezerwacja z wyprzedzeniem jest niezbędna dla TranzAlpine (szczególnie latem) i Coastal Pacific (ograniczone okno sezonowe). Northern Explorer ma więcej dostępności ze względu na kursowanie dwa razy w tygodniu.

Wskazówki:

• Rezerwacja co najmniej 2–4 tygodnie wcześniej dla TranzAlpine w grudniu–lutym
• Dzieci podróżują za pół ceny; brak zniżki dla seniorów w pociągach turystycznych (sprawdzić bieżącą politykę przy rezerwacji)
• Polityki anulowania i zmian są różne — elastyczne bilety kosztują około NZD 30–50 więcej, ale umożliwiają zmiany
• Poziom Scenic Plus jest wart dodatkowych NZD 40–60 w TranzAlpine za dedykowany panoramiczny salon z większymi oknami; mniej konieczny na pozostałych dwóch trasach

Bagaż i kwestie praktyczne

• Bagaż rejestrowany: jedna sztuka na osobę (standardowy rozmiar lotniczy, około 23 kg); przewożony w wagonie bagażowym
• Bagaż podręczny: jedna mała torba na osobę w wagonie
• Jedzenie: wagon kafeteryjny na wszystkich trzech pociągach; warto zabrać własne jedzenie, jeśli ma się szczególne wymagania dietetyczne, bo wybór w kafeterii jest podstawowy
• Toalety: na wszystkich pociągach; dostępne dla osób z ograniczoną mobilnością
• Zwierzęta: niedozwolone

Często zadawane pytania o malownicze pociągi NZ

Czy TranzAlpine jest wart ceny, jeśli widziałam/widziałem już Alpy w Europie?

Tak, ale z innych powodów. TranzAlpine to nie wysokość ani śnieg — to geologia wąwozu Otira, przejście przez lasy bukowe i kontrast między suchymi równinami Canterbury a dramatycznym lasem deszczowym Zachodniego Wybrzeża. Krajobraz jest wyraźnie południowo-pacyficzny, nie europejsko-alpejski. Większość podróżnych, którzy doświadczyli obu, twierdzi, że to zupełnie inne przeżycia.

Czy można odbyć podróż TranzAlpine zimą?

Tak — TranzAlpine kursuje codziennie przez cały rok. Zimą na alpejskim grzbiecie często pojawia się śnieg, co może powodować jeszcze bardziej dramatyczne widoki wąwozu. Wagon na świeżym powietrzu jest zimniejszy, ale użytkowany przy dobrej kurtce. Kluczowe zastrzeżenie: Arthur’s Pass zimą może mieć swój własny urok drogowy, który nie przekłada się na widok przez okno pociągu, jeśli widoczność jest słaba.

Czy jest pociąg do Queenstown lub Milford Sound?

Nie. Nie ma połączeń kolejowych do Queenstown, Fiordland ani żadnego miejsca na Wyspie Południowej na południe od Greymouth lub na wschód od Picton. Południe i zachód Wyspy Południowej dostępne są tylko drogą i lotniczo.

Czy można zabrać rower?

Tak, na wszystkich trzech trasach, jako opłacany dodatek (NZD 20–30). Rowery są przechowywane w wagonie bagażowym; rezerwacja w tym samym czasie co bilet pasażerski.

Czym jest Scenic Plus?

Scenic Plus to wyższy poziom miejsca z większymi panoramicznymi oknami, lepszymi siedzeniami i dedykowaną przestrzenią obserwacyjną. W TranzAlpine salon Scenic Plus ma okna panoramiczne po obu stronach i w kierunku jazdy. W Coastal Pacific i Northern Explorer jest to zarezerwowany wagon z szerszymi siedzeniami i nieco lepszymi kątami okien. Warto w TranzAlpine; kwestia dyskusyjna na pozostałych dwóch trasach.

Powiązane przewodniki i trasy

• Jazda samochodem w Nowej Zelandii — porównanie alternatyw drogowych
• Przewodnik po promie przez Cieśninę Cooka — kombinacja Coastal Pacific i promu
• Krajowe loty w Nowej Zelandii — kiedy samolot bije kolej
• Przewodnik po Christchurch — punkt startowy TranzAlpine
• Przewodnik po Zachodnim Wybrzeżu — gdzie kończy się TranzAlpine
• Przewodnik po Kaikoura — wyróżniony na Coastal Pacific
• 14-dniowy plan podróży po Nowej Zelandii

Kolej Taieri Gorge z Dunedin — czwarta malownicza trasa kolejowa, nieoperowana przez KiwiRail, ale warta uwagi: Dunedin–Pukerangi przez dramatyczny teren wąwozu. Doskonała aktywność na pół dnia dla osób przebywających w Dunedin.