Lokalizacje Władcy Pierścieni po 25 latach — co się zmieniło od początku filmowania

Październik 1999

Zdjęcia główne do Władcy Pierścieni: Drużyny Pierścienia rozpoczęły się w październiku 1999 roku na wzgórzach nad Matamata w Waikato. Peter Jackson i jego ekipa wybudowali 37 nor hobbitów na działającej farmie owiec. Gdy ta produkcja — obejmująca jednocześnie wszystkie trzy filmy w jednej z największych koprodukcji w historii kina — dobiegła końca, Nowa Zelandia została zmapowana dla angielskojęzycznej publiczności jako Śródziemie.

Dwadzieścia pięć lat to wystarczająco długo, by zobaczyć, co naprawdę stało się z tymi krajobrazami, z infrastrukturą filmową i z relacją kraju do własnej kinematograficznej mitologii.

Hobbiton: jedyna lokalizacja, która stała się trwała

Ze wszystkich lokalizacji użytych w trzech oryginalnych filmach i trylogii Hobbit, tylko Hobbiton stało się stałym planem filmowym. Wszystko inne zostało użyte, czasem ulepszone i przywrócone do stanu sprzed filmowania — lub zmieniło się z upływem czasu i pogodą bez wsparcia dedykowanej operacji utrzymaniowej.

Wycieczka z przewodnikiem po planie filmowym Hobbiton w 2024 roku jest zasadniczo taka sama koncepcyjnie jak wersja z 2012 roku, choć sam plan dojrzał: ogrody są bardziej ugruntowane, ścieżki bardziej wydeptane przez użytkowanie, gospoda Green Dragon z działającym barem teraz w pełni zintegrowana z doświadczeniem odwiedzających. Za NZD 99 / USD 71 / EUR 63 dla dorosłych nadal mieści się w kategorii „drogi, ale wart tego” dla każdego, kto interesuje się filmami.

Co różni się w 2024 roku: wolumen odwiedzających jest wyższy niż przed COVID. Po pandemii rynek turystyki LotR mocno się odbudował. Serial Amazon Prime Pierścienie Władzy, niezależnie od oceny krytycznej, otworzył świat Tolkiena dla nowego pokolenia. Kolejki w Hobbiton to odzwierciedlają.

Środowisko twórcze Wellington

Wellington było miejscem, gdzie żyła intelektualna i twórcza infrastruktura filmów. Weta Workshop w Miramar zajmował się fizycznym projektowaniem produkcji — całą zbroją, bronią, protezami, kostiumami stworzeń. Budynek nadal stoi, nadal działa i nadal przyjmuje odwiedzających.

Wycieczka z przewodnikiem po Weta Workshop to najbardziej rzetelne zaangażowanie w to, co naprawdę tworzyło filmy. Przewodnicy są pracującymi artystami. Studio jest aktywne. Artefakty — oryginalne elementy LotR obok bieżących produkcji — nadają wizycie rzeczywisty ciężar. W 2024 roku cena wycieczki wynosi około NZD 45–55 / USD 32–40 / EUR 30–37, w zależności od konkretnego pakietu.

Dla tych, którzy chcą połączyć warsztat z wizytami w lokalizacjach filmowych w jednym poprowadzonym pół-dniu, półdniowa wycieczka po lokalizacjach Władcy Pierścieni w Wellington sprawnie obejmuje jedno i drugie — Weta Workshop plus kluczowe plenerowe lokalizacje. To właściwa opcja dla odwiedzających na jednodniowym lub dwudniowym postoju w Wellington, którzy chcą pełny obraz bez zarządzania dwoma oddzielnymi rezerwacjami. Dla prywatnej grupy lub bardziej spersonalizowanego szczegółowego nurkowania z przewodnikiem po Wellington i wliczonym lunchem, prywatna wycieczka po lokalizacjach Władcy Pierścieni w Wellington z lunchem to opcja premium — naprawdę warta dla poważnych fanów pragnących niepośpiesznego dostępu do lokalizacji z ekspertem.

Szerszy kontekst: Wellington zbudowało infrastrukturę przemysłów kreatywnych wokół dziedzictwa LotR, która sięga znacznie poza studio. Park Road Post, dom postprodukcyjny; Weta Digital (teraz rozszerzony i częściowo sprzedany Unity); sieć firm zajmujących się efektami wizualnymi i tworzeniem gier, które są w Miramar częściowo dlatego, że pieniądze i wiedza LotR tam się skumulowały. Filmy nie były tylko turystyczną wygraną. Były katalizatorem przemysłowym.

Glenorchy i dolina Dart River

Krajobrazy Wyspy Południowej użyte w filmach — głównie obszary Glenorchy, Dart River i Mount Aspiring — są niezmienione w żaden istotny sposób. Skała nie zmienia się w 25 lat. Dolina Dart River, która służyła jako dojście do Isengardu i Argonath, nadal wygląda tak samo. Pola wokół Paradise (to prawdziwe miejsce na północ od Glenorchy, z prawdziwym znakiem drogowym) nadal wyglądają jak Rohan.

Półdniowa wycieczka do Glenorchy i Paradise z Queenstown obejmuje kluczowe lokalizacje z przewodnikiem. W 2024 roku to prawdopodobnie najlepsze doświadczenie LotR pod względem wartości na Wyspie Południowej — krajobraz jest niezwykły sam w sobie, geografia filmowa dodaje warstwę rozpoznania, a przewodnik (jeśli dobry) zapewnia jedno i drugie.

Co zmieniło się w okolicach Glenorchy: liczby odwiedzających. Przed LotR Glenorchy była spokojną osadą rolniczą na końcu Lake Wakatipu. Po LotR jest spokojną osadą rolniczą z pensjonatem, pubem i znacznie więcej odwiedzającymi niż stała populacja 200 osób by sugerowała. Droga z Queenstown została ulepszona. Krajobraz nadal ma przestrzeń.

Lokalizacja Edorasu

Mt Sunday w Hakatere Conservation Park — około 2,5 godziny od Christchurch — był Edorasem, stolicą Rohanu. Samotne, płaskoszczytowe wzgórze wznoszące się z kanterbyryjskiej wyżyny, otoczone Alpami Południowymi. W 2024 roku nadal wymagają go drogi 4WD i spaceru; plan filmowy zniknął, ale wzgórze jest.

To lokalizacja LotR najbardziej warta poszukiwania właśnie dlatego, że wymaga wysiłku i nagradza krajobrazem, który nie ma nic wspólnego z filmem. Hakatere Conservation Park jest naprawdę piękny w wyżynny kanterbyryjski sposób — trawy, rzeki rozbite na wątki, odległe pasma — a Mt Sunday zasługuje na swoją centralność w historii Rohanu, wyglądając oczywisto i nieodłącznie właściwie na tę rolę.

Co filmy naprawdę zrobiły dla nowozelandzkiej turystyki

Liczby są jasne: turystyka Nowej Zelandii znacznie wzrosła we wczesnych latach 2000. i LotR był istotnym czynnikiem. Badania szacowały „boost Tolkienowski” na setki milionów dolarów. Tourism New Zealand prowadziło kampanię „100% Pure New Zealand” zsynchronizowaną z premierami filmów. Wyrażenie „Nowa Zelandia: dom Śródziemia” pojawiało się w materiałach promocyjnych z błogosławieństwem rządu.

Dwadzieścia pięć lat później tożsamość LotR zakorzeniona jest w marce turystycznej kraju w sposób, który jest zarówno atutem, jak i ograniczeniem. Jest atutem, bo daje Nowej Zelandii konkretny, wyrazisty kulturowy hak. Jest ograniczeniem, bo rzeczywista oferta kulturalna kraju — kultura Maorysów, jej pacyficzna tożsamość, historia naturalna — jest głębsza i ciekawsza niż trylogia filmowa, jakkolwiek dobra.

Serial Amazon Pierścienie Władzy, nakręcony w dużej mierze w Nowej Zelandii i wydany w 2022 roku, odświeżył to skojarzenie. Niezależnie od odbioru krytycznego serialu, fotografia krajobrazowa była olśniewająca i służyła jako kontynuacja reklamy dla naturalnego środowiska Nowej Zelandii.

Szczery werdykt po 25 latach

Pielgrzymka LotR do Nowej Zelandii w 2024 roku działa najlepiej, gdy jest dodatkową warstwą na podróży, która uzasadniałaby się bez filmów. Krajobraz jest powodem wyjazdu. Filmy to nakładka mapy, która sprawia, że pewne doliny i wzgórza stają się bardziej konkretne.

Jedynym niezbędnym przystankiem jest Hobbiton — nie dlatego, że to najpiękniejszy krajobraz (to waikato tereny rolnicze, przyjemne, a nie spektakularne), ale dlatego, że to jedyna lokalizacja, gdzie sam plan jest doświadczeniem. Wszędzie indziej w Nowej Zelandii lokalizacją jest krajobraz, który byłby tam niezależnie od filmów.

Powiązane artykuły

• Lokalizacje Władcy Pierścieni — pielgrzymka (oryginalny)
• Hobbiton po 25 latach — od planu filmowego do trwałego punktu orientacyjnego
• Przewodnik po Queenstown
• Przewodnik po Wellington