Tongariro Crossing poza sezonem — twardo wyuczona lekcja

Ranek, kiedy góra powiedziała nie

Byliśmy zaparkowani przy trailheadzie Mangatepopo o 6:45 rano na początku kwietnia. Autobus wahadłowy wyrzucił nas razem z siedemnastoma innymi piechurami. Deszcz padał poziomo. Widoczność wynosiła mniej więcej dziesięć metrów. Ranger DOC przy trailheadzie uprzejmie, stanowczo wyjaśniał grupie optymistów w szortach, dlaczego dzisiaj nie ukończą Crossingu.

Taki jest Tongariro Alpine Crossing poza sezonem. Możecie trafić na takie dni. Możecie przeżyć dzień swojego życia. Trudność polega na tym, że nie wiecie, który scenariusz czeka, dopóki już tam jesteście.

Co naprawdę oznacza „poza sezonem” na Tongariro

Tongariro Alpine Crossing to jeden z najpopularniejszych jednodniowych pieszych szlaków w Nowej Zelandii — często wymieniany wśród najlepszych jednodniowych wędrówek na świecie. Standardowy sezon trwa od października do kwietnia, a letni szczyt (grudzień–luty) przyciąga największą liczbę odwiedzających i zapewnia najbardziej niezawodną pogodę. Pobocze sezonu — marzec–kwiecień po stronie jesiennej, październik–listopad po stronie wiosennej — to inna sprawa.

W kwietniu rejon Tongariro leży na wysokości około 1 100 m n.p.m., a najwyższy punkt Crossingu (Red Crater) sięga 1 868 m. Jesienne wzorce pogodowe są naprawdę nieprzewidywalne na tej wysokości. Czysta prognoza o 7 rano może przerodzić się w zamieć o 10. Crossing zajmuje 6–8 godzin. Potrzebujecie trwale dobrych warunków przez cały przemarsz, nie tylko przyjemnego poranka.

Trudność techniczna nie zmienia się z sezonem — sam szlak jest dobrze wygruntowany — ale środowisko alpejskie tak. Przy słabej widoczności platforma wysoczyznowa między Red Crater a Emerald Lakes staje się nawigacyjnie wymagająca. DOC zaleca zawrócenie z wejścia na Red Crater, jeśli widoczność spadnie poniżej 100 m i warunki się pogarszają. To nie jest sugestia.

Logistyka, która zaskakuje

Crossing to trasa od punktu A do B: zaczynacie przy Mangatepopo na SH47 i kończycie przy Ketetahi na SH46, około 20 km na północny wschód. Nie da się zrobić prostego powrotu tą samą drogą (teren tego nie sprzyja), co oznacza konieczność transportu po obu stronach.

Ekosystem autobusów wahadłowych wokół Tongariro jest dobrze rozwinięty. Operatorzy kursują z Turangi, Taupo i National Park village. Typowe koszty autobusa wynoszą NZD 25–35 / USD 18–25 / EUR 16–22 za osobę za transfer jednostronny lub dwustronny. Usługa transferów autobusem na Tongariro Alpine Crossing szybko się zapełnia w szczycie sezonu i zapełnia się też szybko poza sezonem, gdy kursuje mniej autobusów.

Oto lekcja, którą wyniosłem: rezerwujcie elastyczne lub zwrotne autobusy. Standardowa rezerwacja jest bezzwrotna. Jeśli Crossing jest zamknięty lub warunki czynią go niebezpiecznym, możecie stracić opłatę za autobus. Niektórzy operatorzy mają polisy dotyczące odwołań z powodu pogody; wielu nie ma. Sprawdzajcie to wyraźnie przed rezerwacją.

Naszego porannego anulowania dzień później ponownie zarezerwowaliśmy na środę, która obudziła się czysta i zimna, dokładnie jak zapowiedziano. Crossing w tych warunkach — lipcowe światło, cienka chmura poniżej krawędzi krateru, Emerald Lakes w nieprawdopodobnym błękicie akwamaryny — był niezwykły. Dwudniowe oczekiwanie było tego warte.

Jak wygląda Crossing w kwietniu

Mniej tłumów niż latem. Parking przy trailheadzie nie przepełnia się. Wąskie odcinki na zejściu z Red Crater nie mają kolejek po pięć osób. Emerald Lakes zawdzięczają swój kolor minerałom geotermalnym i wyglądają identycznie jesienią jak latem — światło, jeśli w ogóle, jest lepsze. Jesienne poranne światło nad wulkanicznym płaskowyżem jest niezapomniane.

Temperatura na szczycie będzie 10–15°C niższa niż u podnóża. W dzień naszego udanego Crossingu u trailheadu było 14°C i przyjemnie; przy Red Crater — 2°C z wiatrem 30 km/h. Warstwowanie jest obowiązkowe. Rękawiczki, wiatroszczelna kurtka i wodoszczelna odzież niezależnie od prognozy.

Schronisko Ketetahi jest zamknięte dla noclegów od 2012 roku ze względu na zagrożenie geotermalne — gorąca woda przesącza się pod szlakiem w pobliżu górnej sekcji zejścia. Szlak wciąż przy nim przechodzi; schronisko jest dostępne wyłącznie jako dzienny schron. Należy pamiętać, że górna sekcja od strony Ketetahi, w pobliżu schroniska, czasami jest całkowicie zamykana, gdy aktywność geotermalna wzrasta. Sprawdzajcie stronę DOC pod kątem aktualnych warunków w poranek wędrówki.

Szczery werdykt

Kwiecień to mój preferowany czas na ten Crossing, jeśli czuję się komfortowo z ryzykiem jednego lub dwóch straconych dni. Kompromis jest realny: możecie dojechać do trailheadu i zostać zawróceni. Potrzebujecie buforu dnia wbudowanego w itinerarium. Pośpiech w marginalny dzień pogodowy, bo zakwaterowanie jest już zarezerwowane dalej na południu, to poważny błąd.

Zaplanujcie dwa dni na próbę Crossingu i zorganizujcie trasę wokół tej elastyczności. Miejcie bezzwrotną rezerwację w National Park village lub Turangi jako bazę, by móc ruszyć do trailheadu przy pierwszej dobrej pogodzie.

Crossing w dobrych warunkach kwietniowych jest bez przesady jedną z najlepszych dostępnych wędrówek jednodniowych.

Co to oznacza dla Waszej podróży

Jeśli odwiedzacie w kwietniu lub na początku maja i Tongariro Crossing jest na Waszej liście:

• Sprawdzajcie warunki DOC poprzedniego wieczoru i rano w dniu wędrówki.
• Rezerwujcie autobusy z elastycznością anulowania lub wybierajcie operatorów z polisami pogodowymi.
• Miejcie plan B — spacery w Whakapapa Village i szlak Tama Lakes to doskonałe alternatywy, jeśli główny Crossing jest zamknięty.
• Nie spieszcie się. Crossing przy złej pogodzie jest niebezpieczny i niesatysfakcjonujący. Crossing przy dobrej pogodzie uzasadnia dwa dni oczekiwania.

Polecane lektury

• Przewodnik po Parku Narodowym Tongariro
• Tongariro Alpine Crossing — pełny przewodnik
• Najlepszy czas na wizytę w Nowej Zelandii
• Prowadzenie samochodu w Nowej Zelandii