Wiza Working Holiday do Nowej Zelandii

Prawdziwa rzecz o working holidays w Nowej Zelandii

Wiza Working Holiday to jeden z najlepszych mechanizmów podróżowania kiedykolwiek wymyślonych dla osób po dwudziestce. Nowa Zelandia ma dwustronne umowy z około 45 krajami, pozwalające młodym ludziom spędzić do 12 miesięcy (czasem 23) na życiu i pracy bez przywiązania do jednego pracodawcy lub konkretnej kategorii pracy. Można zbierać owoce w Hawke’s Bay, pracować jako barista w Wellington, robić sezonową pracę w ośrodku narciarskim w Queenstown lub podejmować prace budowlane w Christchurch — i przerywać to wszystko podróżowaniem.

Nowa Zelandia jest jednym z najpopularniejszych kierunków Working Holiday na świecie i słusznie: zarobki są przyzwoite, kraj jest bezpieczny, angielski jest językiem pracy, a krajobrazy wyjątkowe. Ale są realia, które warto znać przed rezerwacją: koszty utrzymania gwałtownie wzrosły, konkurencja o pracę w turystycznych hubach jest intensywna latem, a praca w terenie (zbieranie owoców, praca na farmie) może być izolująca.

Przewodnik ten omawia mechanikę. To, co zrobicie z doświadczeniem, zależy od was.

Kto	Wiek 18-30 (35 dla Francji, Kanady, Włoch, Niemiec), ok. 45 krajów partnerskich
Koszt	Ok. NZD 308 łącznie (opłata wizowa + IVL)
Pobyt	12 miesięcy, przedłużalne do 23 dla niektórych narodowości
Zasady pracy	Dowolny pracodawca, maks. 3 miesiące u jednego pracodawcy (są wyjątki)
Wniosek	Wyłącznie online, przez immigration.govt.nz

Uprawnienia według narodowości

Umowy Working Holiday znacznie różnią się w zależności od kraju — szczególnie w zakresie limitów wiekowych.

Kraj	Zakres wiekowy	Roczny limit	Maks. pobyt	Możliwość przedłużenia
Francja	18–35	2 000	12 miesięcy	Tak, do 23 miesięcy
Niemcy	18–30	1 800	12 miesięcy	Tak, do 23 miesięcy
Włochy	18–35	900	12 miesięcy	Nie
Hiszpania	18–30	200	12 miesięcy	Nie
Portugalia	18–30	ograniczony	12 miesięcy	Nie
Wielka Brytania	18–30	bez limitu	12 miesięcy	Tak, do 23 miesięcy
Kanada	18–35	5 100	12 miesięcy	Nie
Japonia	18–30	1 500	12 miesięcy	Nie
Korea Południowa	18–30	1 800	12 miesięcy	Nie
Irlandia	18–30	2 000	12 miesięcy	Nie
Holandia	18–30	200	12 miesięcy	Nie
Belgia	18–30	100	12 miesięcy	Nie
Szwecja	18–30	bez limitu	12 miesięcy	Nie
Dania	18–30	bez limitu	12 miesięcy	Nie
Argentyna	18–30	100	12 miesięcy	Nie
Chile	18–30	100	12 miesięcy	Nie

Wiek obliczany jest na podstawie daty złożenia wniosku, a nie przyjazdu. Jeśli skończycie 31 lat (lub 36 dla Francji/Kanady) przed zatwierdzeniem wizy, nie kwalifikujecie się. Aplikujcie przed urodzinami.

Wyczerpanie limitu: Niektóre kraje (Hiszpania, Portugalia, Belgia, Holandia, Argentyna, Chile) mają małe roczne limity, które mogą zostać wyczerpane wcześnie w nowozelandzkim roku finansowym (kwiecień). Jeśli jesteście z kraju z limitem, aplikujcie od 12 kwietnia (czas nowozelandzki) i monitorujcie dostępność.

Sprawdzajcie aktualne uprawnienia i limity na stronie Immigration New Zealand — dwustronne umowy się zmieniają, a powyższa tabela odzwierciedla warunki na kwiecień 2026 r.

Koszty

Opłata	Kwota
Opłata za wniosek wizowy	NZD 208 (USD 125 / EUR 114)
Opłata dla zagranicznych odwiedzających (IVL)	NZD 100 (USD 60 / EUR 55)
Razem	NZD 308 (USD 185 / EUR 169)

IVL to ta sama opłata, którą płacą turyści z NZeTA — więcej w przewodniku po wizie NZeTA. Nie podlega zwrotowi.

Niektóre narodowości mogą też musieć zapłacić za badanie lekarskie (prześwietlenie klatki piersiowej) w celu wykazania braku gruźlicy. Jest to wymagane, jeśli przebywaliście przez 3+ miesiące w niektórych krajach z listy WHO dotyczącej gruźlicy — sprawdźcie to w weryfikatorze wizowym Immigration New Zealand.

Jak aplikować

1. Tylko online. Wszystkie wnioski o wizę Working Holiday przechodzą przez portal online Immigration New Zealand (immigration.govt.nz). Nie ma wizyt w ambasadzie ani formularzy papierowych.

2. Załóżcie konto INZ i rozpocznijcie nowy wniosek wizowy. Wybierzcie „Working Holiday Visa” i swoją narodowość.

3. Wypełnijcie wniosek. Zostaniecie zapytani o: historię kryminalną (wyroki muszą być ujawnione — wyrok nie dyskwalifikuje automatycznie, ale nieujawnienie tak), stan zdrowia, historię podróży i finansowanie.

4. Wymóg finansowy. Musicie wykazać dostęp do funduszy równoważnych NZD 4 200 (USD 2 520 / EUR 2 310) na koszty utrzymania oraz bilet powrotny/dalszy (lub fundusze na jego zakup). Jest to sprawdzane na granicy, a zazwyczaj nie na etapie wniosku — ale powinniście mieć to gotowe.

5. Bilet powrotny/dalszy: Nie musicie mieć faktycznie zarezerwowanego biletu powrotnego, ale musicie mieć fundusze na jego zakup. Wielu podróżnych pokazuje elastyczną rezerwację odlotu lub dowód oszczędności.

6. Czas przetwarzania. Zazwyczaj w ciągu 24–72 godzin. W szczytowych okresach składania wniosków (kwiecień, gdy dla krajów z limitami resetują się kwoty), przetwarzanie może potrwać kilka dni.

7. Po zatwierdzeniu wiza jest elektroniczna. Macie 12 miesięcy od zatwierdzenia na pierwsze wjechanie do Nowej Zelandii.

Co można robić na wizie Working Holiday

Wizy Working Holiday są bardzo liberalne w porównaniu do większości wiz pracowniczych.

Można:

• Pracować u dowolnego pracodawcy w dowolnej branży
• Swobodnie zmieniać pracę
• Zaczynać i przerywać pracę wedle uznania
• Podjąć naukę lub szkolenie do 3 miesięcy łącznie
• Swobodnie podróżować po Nowej Zelandii przez 12 miesięcy
• Opuścić Nową Zelandię i wrócić (dowolną liczbę razy w okresie ważności)

Ograniczenia:

• Nie więcej niż 3 miesiące u jednego pracodawcy (chyba że wykonujecie określoną sezonową pracę ogrodniczą — zbieranie owoców — w którym to przypadku można pracować dłużej u jednego pracodawcy, co może dać 3-miesięczne przedłużenie)
• Zakaz pracy jako korespondent zagraniczny oraz prowadzenia firmy zatrudniającej mieszkańców Nowej Zelandii

Zasada 3 miesięcy u jednego pracodawcy jest ściśle egzekwowana, ale też regularnie źle rozumiana. Oznacza 3 miesiące kalendarzowe, a nie 3 miesiące faktycznych dni pracy. Jeśli pracujecie w ośrodku narciarskim od czerwca do sierpnia (3 miesiące), to się liczy. Jeśli wyjedziecie na 2 tygodnie w środku, zegar się nie zatrzymuje.

Przedłużenie do 23 miesięcy

Posiadacze paszportów brytyjskich i francuskich mogą przedłużyć wizę Working Holiday z 12 do 23 miesięcy, wykonując 3 miesiące określonej pracy w:

• Rolnictwie, ogrodnictwie, winiarstwie
• Rybołówstwie lub akwakulturze
• Leśnictwie

Praca musi być wykonywana w Nowej Zelandii i zarejestrowana u uznanego pracodawcy. Po ukończeniu kwalifikującej się pracy i powrocie do domu (lub składając wniosek z Nowej Zelandii), można ubiegać się o drugą wizę Working Holiday na kolejne 12 miesięcy.

Obywatele niemieccy mogą również ubiegać się o drugi rok, choć na podstawie odrębnego porozumienia dwustronnego z innymi kryteriami kwalifikacyjnymi — sprawdźcie to na stronie Immigration NZ.

Jaka praca jest realistyczna do znalezienia

Najłatwiej znaleźć:

• Zbieranie owoców (Hawke’s Bay, Marlborough, Central Otago, Bay of Plenty — sezonowo, głównie luty–maj)
• Gastronomia i kawiarnie (Queenstown, Wanaka, Auckland — przez cały rok)
• Praca w ośrodku narciarskim (Queenstown/Wanaka, Mt Ruapehu — czerwiec–październik)
• Praca na farmie (przez cały rok w różnych regionach)
• Budownictwo (Christchurch, Auckland)

Trudniej, ale możliwe:

• Marketing, projektowanie, administracja (wymaga lokalnych kontaktów lub platform rekrutacyjnych online)
• Opieka zdrowotna (wymaga pełnej rejestracji — skomplikowane dla zagranicznych pracowników)
• Nauczanie (wymaga nowozelandzkiej rejestracji nauczycielskiej)

Do szukania pracy główne platformy to Seek.co.nz, Trade Me Jobs i Backpacker Board NZ. Przyjedźcie z funduszami na życie na minimum 2–3 miesiące — znalezienie stabilnej pracy może potrwać 2–4 tygodnie, szczególnie w konkurencyjnych turystycznych hubach.

Realistyczne koszty utrzymania

Nowa Zelandia nie jest budżetowym kierunkiem, jakiego wielu posiadaczy wizy Working Holiday oczekuje po opisach z przewodników sprzed dekady.

Przybliżone miesięczne koszty (2026):

Wydatek	Budżet	Średni
Czynsz (wspólne mieszkanie)	NZD 700–900	NZD 900–1 400
Jedzenie (samodzielne gotowanie)	NZD 350–500	NZD 500–700
Transport	NZD 100–200	NZD 200–400
Razem	NZD 1 150–1 600	NZD 1 600–2 500

Płaca minimalna w NZ (kwiecień 2026) to NZD 23,95 za godzinę. Zbieranie owoców i praca sezonowa często są płatne za jednostkę (za skrzynię), a nie za godzinę — doświadczeni zbieracze mogą zarobić NZD 150–250 dziennie w szczycie zbiorów; nowicjusze mogą zarabiać NZD 80–120 dziennie w pierwszym tygodniu.

Auckland i Queenstown to najdroższe miasta. Mniejsze miejscowości regionalne (Napier, Nelson, Whanganui) oferują niższe czynsze i mogą ułatwiać znalezienie pracy w mniej konkurencyjnym otoczeniu.

Jak najlepiej wykorzystać pory roku

Rok pracy w Nowej Zelandii podąża za pogodą, a planowanie wokół niej to najprostszy sposób, by stale zarabiać i się nie wypalić. Praca zimowa skupia się wokół ośrodków narciarskich, więc baza w Wanaka lub Queenstown naturalnie łączy się z przewodnikiem po sezonie narciarskim oraz porównaniem lata i zimy. Lato i jesień przyciągają ludzi do sadów i winnic, dlatego Hawke’s Bay i Marlborough zapełniają się zbieraczami, gdy tylko zaczynają się zbiory. Jeśli wciąż zastanawiasz się, kiedy przylecieć, przewodnik po najlepszym czasie na podróż pomoże dopasować termin przyjazdu do rodzaju pracy, od której chcesz zacząć.

Praca w ośrodkach narciarskich często wiąże się z karnetem na wyciągi lub tanim dostępem do stoków, co jest dużą częścią jej uroku. Zajrzyj na strony poszczególnych ośrodków, takich jak Cardrona i Mt Ruapehu, aby sprawdzić, czy bardziej odpowiada ci strona Alp Południowych, czy środek Wyspy Północnej.

Jak spędzać dni wolne

Working holiday to tylko w połowie praca. Wiza pozwala swobodnie się przemieszczać, więc zaplanuj podróże w przerwach między zajęciami, zamiast zostawiać wszystko na koniec. Długie weekendy i krótkie przerwy świetnie nadają się na dzień na wodzie lub spacer w pobliżu bazy: wybrzeże Abel Tasman to łatwy dodatek, jeśli pracujesz w okolicach Nelson, a przegląd szlaków Great Walks warto przeczytać wcześnie, bo popularne szlaki wymagają planowania na długo przed wyruszeniem na trasę.

Jeśli mieszkasz w okolicach Nelson, rejs łodzią połączony z piesza wędrówką wybrzeżem z przewodnikiem to prosty sposób na wykorzystanie jednego wolnego dnia. Kto pracuje w Queenstown, może spędzić wolne popołudnie na rejsie łodzią odrzutową przez kaniony rzeczne , a pracownicy z Rotorua mają blisko miasta park linowy w lesie sekwoi . Traktujcie te atrakcje jako okazjonalną nagrodę, a nie cotygodniowy nawyk, bo pensja nie jest z gumy.

Tanie przemieszczanie się ma większe znaczenie, gdy żyje się z pensji. Przewodnik po autobusach międzymiastowych obejmuje budżetowy koniec podróży na dalekich trasach, loty krajowe mogą zaoszczędzić dni, gdy zmieniasz region między sezonami, a plan podróży dla backpackerów pokazuje, jak inni podróżnicy łączą kolejne przystanki przy ograniczonym budżecie. Jeśli planujesz kupić własny pojazd, plan podróży kamperem daje wyobrażenie, jak wygląda samowystarczalna pętla.

Odnalezienie się w pierwszych tygodniach

Pierwsze dwa tygodnie to głównie formalności: konto bankowe, numer IRD, lokalna karta SIM lub eSIM i miejsce do spania. Hostel to zwykle pierwszy przystanek, a porównanie hostelu dla backpackerów i parku wakacyjnego pomoże wybrać między towarzyską salą wieloosobową a spokojniejszym miejscem, gdy zaczniesz pracować na długich zmianach. Jeśli chodzi o łączność, zajrzyj do przewodnika po najlepszych eSIM, a o kartach i gotówce przeczytasz w przewodniku po walucie i pieniądzach.

Pakuj się na zmienną pogodę i na rodzaj pracy, do której jedziesz, a nie tylko na zwiedzanie; dobrym punktem wyjścia jest lista rzeczy do spakowania. Ceny w ostatnich latach mocno wzrosły, więc zestawienie inflacji cen w NZ to przydatny test rzeczywistości, zanim ustalisz cel oszczędnościowy. Kilka słów w te reo Maori bardzo pomaga w kontakcie ze współpracownikami i klientami, a podstawy te reo to przyjazne wprowadzenie. Jeśli podróżujesz sam lub sama, przegląd bezpieczeństwa opisuje, co warto wiedzieć przed wyjazdem na odległą farmę lub do sadu.

Przyjazd z partnerem

Wy i wasz partner możecie niezależnie aplikować o wizy Working Holiday — nie ma wspólnego wniosku. Aplikujcie jednocześnie i starajcie się przyjechać razem. Jeśli jedno z partnerów nie kwalifikuje się (zbyt stare, zła narodowość), może ubiegać się o standardową wizę turystyczną na krótsze pobyty, a następnie ponownie wjechać; to komplikuje planowanie. W ramach Working Holiday nie ma automatycznego przepisu dotyczącego partnera/osób na utrzymaniu.

Ubezpieczenie zdrowotne

Nowozelandzki system ACC pokrywa urazy (nie choroby) wszystkich odwiedzających, w tym posiadaczy wiz Working Holiday. Jednak ACC nie pokrywa schorzeń istniejących wcześniej, stomatologii, okulistyki ani kosztów medycznych związanych z chorobą. Zdecydowanie zaleca się międzynarodowe ubezpieczenie podróżne pokrywające te luki na 12-miesięczny pobyt. Zaplanujcie około NZD 150–300 na rok podstawowego podróżnego ubezpieczenia zdrowotnego.

Podatki

Jeśli pracujecie w Nowej Zelandii, płacicie nowozelandzki podatek dochodowy. Będziecie potrzebować numeru IRD (Inland Revenue Department) — zgłoście się online na ird.govt.nz w ciągu kilku tygodni od przyjazdu. Stawki podatkowe wynoszą 10,5% od pierwszych NZD 14 000 rocznego dochodu i 17,5% do NZD 48 000.

Na koniec roku podatkowego (31 marca) możecie ubiegać się o zwrot nadpłaconego podatku. Wielu posiadaczy wiz Working Holiday ma prawo do znacznych zwrotów, ponieważ pracuje krócej niż pełny rok. Skorzystajcie z portalu online myIR lub agenta zwrotu podatku (taxback.com, taxrefunds.co.nz) — agenci pobierają około 15–20% zwrotu.

Szukanie zakwaterowania w trakcie pobytu

Większość osób na Working Holiday nie ustala długoterminowego mieszkania przed przyjazdem — normą jest mieszanka hosteli, krótkoterminowych mieszkań ze współlokatorami i (przy pracy sezonowej lub narciarskiej) zakwaterowania pracowniczego przypisanego do samej pracy. Grupy na Facebooku dla konkretnych miejscowości („Queenstown Flatmates Wanted”, „Wanaka Jobs & Flats”) to najszybszy sposób na znalezienie pokoju po wybraniu bazy, często szybszy niż ogłoszenia na Trade Me Property.

Spodziewajcie się kaucji (zwykle dwu- do czterotygodniowego czynszu) plus pierwszego tygodnia z góry, a także konkurencji w Queenstown i Wanaka w sezonie narciarskim (czerwiec–październik) oraz w Auckland przez cały rok. Praca przy zbiorach owoców i w sadach często obejmuje domki na miejscu lub wspólne domy ze stałym tygodniowym potrąceniem z wypłaty — zapytajcie, co dokładnie jest wliczone, zanim przyjmiecie ofertę, bo „zakwaterowanie zapewnione” może oznaczać wszystko od prywatnego pokoju po wspólną przyczepę.

Częste powody odmowy lub opóźnienia wniosków

Immigration New Zealand odrzuca lub wstrzymuje mniejszość wniosków Working Holiday, a powody są dość przewidywalne: niezgłoszone wyroki karne (nawet drobne, odkryte później, są traktowane surowiej niż ujawnione), luki lub niespójności w historii podróży, niewystarczający dowód środków finansowych na żądanie oraz niekompletne deklaracje zdrowotne u wnioskodawców, którzy przebywali w krajach zagrożonych gruźlicą.

Wcześniejsze przekroczenie ważności wizy gdziekolwiek — nie tylko w Nowej Zelandii — również może wywołać dodatkową kontrolę. Żaden z tych czynników zwykle nie jest sam w sobie fatalny, jeśli zostanie uczciwie zgłoszony i wyjaśniony; to, co INZ karze najsurowiej, to niezgłoszenie, a nie sama kwestia leżąca u jego podstaw. Jeśli wasz wniosek pozostaje bez zmian po upływie zwykłych 24–72 godzin, zwykle oznacza to, że został skierowany do ręcznej weryfikacji, a nie zgubiony — sprawdźcie swoje konto INZ pod kątem próśb o dodatkowe informacje, zanim skontaktujecie się z pomocą.

Porównanie bazy regionalnej

Miejsce, w którym się bazujecie, kształtuje zarówno perspektywy pracy, jak i koszty życia bardziej niż niemal jakakolwiek inna decyzja.

Region	Najlepszy do pracy	Koszty życia	Charakter
Queenstown/Wanaka	Gastronomia w sezonie narciarskim, turystyka	Wysokie	Przygodowo-sportowa scena towarzyska, konkurencyjny rynek mieszkań
Auckland	Administracja biurowa, gastronomia, praca przez cały rok	Wysokie	Największy rynek pracy, najbardziej anonimowe
Rotorua	Turystyka, gastronomia	Umiarkowane	Mniejsze, łatwiej znaleźć mieszkanie niż w Queenstown
Hawke’s Bay/Marlborough	Zbiory owoców i winogron (sezonowo)	Niskie–umiarkowane	Wiejskie, sezonowe, poza żniwami może izolować
Christchurch	Budownictwo, gastronomia	Umiarkowane	Odbudowujące się miasto, mniej nasycone turystyką
Nelson/Napier	Mieszane, mniejsza konkurencja	Niskie	Niedoceniane, dobre na spokojniejszą bazę

Wielu uczestników Working Holiday celowo przemieszcza się między dwoma lub trzema z tych miejsc w ciągu roku — sezon narciarski w Queenstown, praca przy żniwach w Hawke’s Bay lub Marlborough, a potem spokojniejszy okres w mniejszym miasteczku, by oszczędzać przed powrotem do domu lub przedłużeniem pobytu.

Często zadawane pytania dotyczące wiz Working Holiday

Czy mogę ubiegać się o wizę Working Holiday, jeśli już mam NZeTA?

Tak. Są oddzielne. Jeśli odwiedzacie Nową Zelandię na NZeTA i zdecydujecie, że chcecie pracować, musicie wyjechać i ubiegać się o wizę Working Holiday spoza Nowej Zelandii. Nie można przekształcić NZeTA w wizę Working Holiday z wnętrza kraju.

Czy mogę się uczyć na wizie Working Holiday?

Tak, do 3 miesięcy nauki lub formalnego szkolenia w ciągu 12-miesięcznego okresu. Jest to popularne w przypadku szkół językowych, kursów zawodowych lub certyfikatów nurkowych. Nie można zapisać się na pełny program uniwersytecki.

Czy mogę kupić kampera i podróżować podczas pracy?

Tak. Wielu posiadaczy wiz Working Holiday robi dokładnie to — naprzemiennie okresy pracy i podróżowania. To jeden z najbardziej praktycznych sposobów na tanie zwiedzanie kraju. Uczciwe porównanie kosztów znajdziesz w przewodniku kamper vs wynajem samochodu.

Czy muszę mieć pracę przed przyjazdem?

Nie. Większość posiadaczy wiz Working Holiday przyjeżdża bez oferty pracy. Wiza pozwala szukać pracy po przyjeździe. Posiadanie funduszy na życie na 2–3 miesiące zdejmuje presję natychmiastowego znalezienia pracy.

Czy moje krajowe prawo jazdy jest ważne w Nowej Zelandii?

Tak, w przypadku standardowego prawa jazdy na samochód osobowy, pod warunkiem że jest po angielsku lub dołączone jest oficjalne tłumaczenie. Międzynarodowe Prawo Jazdy nie jest wymagane, ale może pomóc, jeśli wasze prawo jazdy jest w piśmie niełacińskim. Więcej w przewodniku po jeździe w Nowej Zelandii.

Co się dzieje, jeśli przekroczę ważność wizy Working Holiday?

Przekroczenie ważności jest nielegalne i skutkuje deportacją z prawdopodobnym 5-letnim zakazem ponownego wjazdu. Nie ma amnestii dla posiadaczy wiz Working Holiday. Jeśli chcecie zostać dłużej, ubiegajcie się o przedłużenie wizy przed wygaśnięciem aktualnej.

Czy mogę przywieźć zwierzę na wizie Working Holiday?

To możliwe, ale skomplikowane i kosztowne — Nowa Zelandia ma ścisłe wymogi bioasekuracyjne, w tym kwarantannę, harmonogramy szczepień i pozwolenia na przywóz, których załatwienie może zająć miesiące. Zobacz przewodnik po przywozie zwierząt do NZ, by poznać realistyczny proces i harmonogram, zanim zdecydujesz się na przywóz zwierzęcia.

Czy potrzebuję nowozelandzkiego konta bankowego i jak szybko mogę je założyć?

Tak, w praktyce — większość pracodawców płaci przelewem i niewielu prowadzi nieformalne rozliczenia gotówkowe. Główne banki (ANZ, ASB, Westpac, BNZ) pozwalają posiadaczom wizy Working Holiday założyć konto online przed przyjazdem lub osobiście w pierwszych dniach, zwykle wymagając jedynie paszportu, potwierdzenia wizy i nowozelandzkiego adresu (adres hostelu wystarczy na początek). Środki zwykle pojawiają się na koncie w ciągu dnia lub dwóch od jego otwarcia.

Powiązane przewodniki i trasy

• Przewodnik po wizie NZeTA — wymagania wjazdowe dla turystów
• Nowa Zelandia na budżecie — realia kosztów przy dłuższym pobycie
• Kamper vs wynajem samochodu — kluczowa decyzja dla długoterminowych podróżników
• Jazda w Nowej Zelandii — zasady jazdy lewostronnej, ważność prawa jazdy
• Najlepszy czas na wizytę w Nowej Zelandii
• Pierwszy raz w Nowej Zelandii
• Samotne podróże kobiet po Nowej Zelandii
• Przewodnik po Rotorua — popularna baza Working Holiday
• Przewodnik po Queenstown — hub pracy w sezonie narciarskim