Kaikoura po trzęsieniu ziemi w 2016 roku — co się zmieniło

Północ, 14 listopada 2016 roku

Trzęsienie ziemi uderzyło o 0:02 w nocy. Magnitudą 7,8, epicentrum w pobliżu Waiau w North Canterbury, około 95 km w głąb lądu od Kaikoura. Wstrząsy trwały prawie dwie minuty. Rankiem droga przybrzeżna (SH1) między Christchurch a Kaikoura była zniszczona w wielu miejscach — osuwiska zepchnęły całe zbocza wzgórz na drogę. Linia kolejowa również została przerwana. Przez sześć dni 4 000 mieszkańców Kaikoura i około 1 000 odciętych turystów było dostępnych jedynie drogą powietrzną i morską.

Odwiedziłem pod koniec 2019 roku, trzy lata później. To, co znalazłem, to nie było miasto w trakcie odbudowy. To było miasto, które przez coś przeszło i zostało tym zmienione w sposób, który był czasem lepszy, czasem po prostu inny.

Najpierw krajobraz

To pierwsza rzecz, którą zauważacie jadąc na północ z Christchurch na SH1: droga jest nowa. Nie naprawiona — zasadniczo przebudowana. Niektóre odcinki zostały podwyższone, inne przekierowane, inne wysadzone przez świeże ściany skalne. Prace obejmowały 80 firm budowlanych, 3 000 robotników w szczycie i NZD 1,4 miliarda inwestycji infrastrukturalnych. Droga otworzyła się dla ruchu turystycznego w grudniu 2017 roku — czternaście miesięcy po trzęsieniu ziemi.

Linia kolejowa, Coastal Pacific, otworzyła się ponownie w 2019 roku na swój pierwszy sezon letni po trzęsieniu ziemi. Scenic Journeys obsługuje ją między Picton a Christchurch; działa sezonowo od września do maja. Odcinek przybrzeżny wokół Kaikoura to jeden z najbardziej spektakularnych odcinków kolejowych w Nowej Zelandii.

Sam krajobraz nosi widoczne ślady. Jedźcie wystarczająco powoli, a zauważycie wzniesienie — odcinki dna morskiego wypchnięte ponad poziom wody, dodające metry do linii brzegowej w niektórych miejscach. Szlak spacerowy półwyspu Kaikoura przebiega teraz przez teren, który trzy lata temu był pod wodą. Biolog morski w miejscowej kawiarni opisał to jako „najbardziej znaczące wydarzenie geologiczne w żywej pamięci dla nowozelandzkiego wybrzeża”. To nie jest przesada.

Obserwowanie wielorybów — niezmienione i więcej

Kaszaloty były tu przed trzęsieniem ziemi i są po nim. Przez cały rok. Kaikoura to jedno z nielicznych miejsc na ziemi, gdzie głębokomorskie rowy są wystarczająco blisko brzegu, by kaszaloty można było niezawodnie znaleźć w dostępnych wodach. Trzęsienie ziemi nie zmieniło hydrologii.

Co się zmieniło: interpretacja. Kaikoura Whale Watch, główny operator (własnością Maorysów, zakorzeniony w społeczności), pogłębił swój kontekst dotyczący ekologii kanionu i znaczenia wielorybów w kulturze Maorysów od czasu trzęsienia ziemi. Surowość, z jaką przewodnicy dyskutują o trzęsieniu i odbudowie, sprawia, że wycieczki wyglądają mniej jak produkt, a bardziej jak rozmowa społeczności.

Rejs z obserwacją wielorybów w Kaikoura kosztuje zazwyczaj około NZD 155 / USD 100 / EUR 90 za dorosłego. Loty nad wielorybami (wodnosamoloty i helikoptery) oferują inną perspektywę i zazwyczaj kosztują NZD 180–265 / USD 116–171 / EUR 104–153.

Jak wygląda miasto teraz

Właściwe Kaikoura — główna ulica, nabrzeże — wygląda naprawionej raczej niż dramatycznie. Większość widocznych zniszczeń w mieście była w rzeczywistości mniej poważna niż to, co stało się z otaczającą infrastrukturą. Największą stratą była ekonomiczna: zamknięcie drogi odcięło napływ turystów przez czternaście miesięcy w czasie, gdy turystyka stała się istotną częścią lokalnej gospodarki.

Niektóre firmy nie przetrwały zamknięcia i nigdy się nie otworzyły. Restauracje i zakwaterowanie, które działają, wydają się naprawdę żywe — ludzie, którzy zdecydowali się zostać po trzęsieniu ziemi, są zazwyczaj zaangażowani w to miejsce w sposób, który widać. Owoce morza, które były kulinarnym znakiem rozpoznawczym Kaikoura na długo przed tym, jak turystyka katastrof stała się czymkolwiek, nadal są doskonałe. Langusta (rock lobster) to lokalna specjalność; oczekujcie NZD 70–120 / USD 45–77 / EUR 41–69 za całą langustę w zależności od wielkości i sezonu.

Kemping DOC na południe od miasta jest jednym z lepiej położonych kempingów w Nowej Zelandii — prosto na wybrzeżu Kaikoura z Pasmem Kaikoura za nim.

Kolonia fok przy strumieniu Ohau

Jednym naprawdę pozytywnym wynikiem okresu trzęsienia ziemi: wodospad strumienia Ohau i żłobek szczeniąt fok stały się znacznie szerzej znane. Wodospad leży około 30 minut na północ od Kaikoura na SH1. Od listopada do czerwca można obserwować szczenięta nowozelandzkiej foki futrzanej uczące się pływać w basenach skalnych u podnóża wodospadu. Nic to nie kosztuje, wymaga 10-minutowego spaceru i jest jednym z bardziej uroczych spotkań z dziką przyrodą na Wyspie Południowej. Ścieżka jest dobrze utrzymana i zarządzana przez DOC.

Czy warto teraz odwiedzić?

Tak, zdecydowanie. Pytanie było bardziej aktualne w latach 2017–2018, gdy Kaikoura było naprawdę zaburzone. Do 2019 roku miasto jest w pełni funkcjonalne, a droga przybrzeżna jest lepsza niż przed trzęsieniem ziemi — miejscami szersza, w innych miejscach bardziej dramatycznie poprowadzona.

Wieloryby są kotwiczącym powodem. Geologia, foki, widoki na pasma Kaikoura z drogi przybrzeżnej — to otoczenie. Trzęsienie ziemi jest teraz częścią historii tego miejsca, a historia warta jest wysłuchania.

Co to oznacza dla waszej podróży

Kaikoura leży na SH1 między Christchurch (2,5 godziny) a Picton (2,5 godziny). To naturalny nocleg na trasie po Wyspie Południowej i w pełni zasługuje na jeden, może dwa noclegi. Jeśli rozważacie pociąg Coastal Pacific, odcinek Kaikoura to punkt kulminacyjny całej podróży — zarezerwujcie ten pociąg, jeśli macie elastyczność.

Obserwowanie wielorybów nie jest gwarantowane — zła pogoda może uziemić łodzie, a jeśli wieloryby nie współpracują, łódź zawraca — ale obserwacje są odnotowywane w około 95% wycieczek. Jeśli to możliwe, rezerwujcie rejs ranny; popołudniowe fale są wyższe, a doświadczenie mniej komfortowe.

Powiązane artykuły

• Przewodnik po Kaikoura
• Obserwowanie wielorybów w Kaikoura — pełny przewodnik
• Przewodnik po Marlborough
• Planowanie trasy po Wyspie Południowej