Russell

Piekło, które stało się miasteczkiem

W latach 30. XIX wieku osadę Kororareka — dziś zwaną Russell — opisał kolonialny kapelan Henry Williams jako “piekło Pacyfiku”. Opis nie był niesprawiedliwy. Zanim w Nowej Zelandii ustanowiono jakiekolwiek formalne władze, Kororareka było portem, w którym wielorybnicze statki uzupełniały zapasy, handlarze sprzedawali len i drewno, a uciekinierzy z australijskich kolonii karnych topili smutki w alkoholu. Prostytucja, pijaństwo i przemoc były na tyle powszechne, że misjonarskie osady w pobliskim Paihia i Kerikeri patrzyły na to miejsce z przerażeniem.

Dziś Russell jest jednym z najprzyjemniejszych małych miasteczek w Nowej Zelandii. Ironia jest pełna.

Przemiana nastąpiła wraz z podpisaniem Traktatu Waitangi w lutym 1840 roku, ustanowieniem Wellington jako formalnej stolicy i ostatecznym uspokojeniem konfliktów w Northland w latach 40. XIX wieku. Miasto, które było pierwszym szorstkim osadnictwem miejskim w Nowej Zelandii, stało się zacisznym zakątkiem, zachowanym w stanie z epoki wiktoriańskiej po prostu dlatego, że nic nie rozwijało się tam wystarczająco szybko, by zastąpić stare budynki.

Efektem jest zwarte nadwodne miasteczko z najstarszym kościołem w Nowej Zelandii (Christ Church, 1836), Misją i Drukarnią Pompallier (1842), małym muzeum, trzema lub czterema doskonałymi restauracjami i populacją, która świadomie utrzymała małą skalę. Nie ma tu świateł drogowych. Nie ma sieci sklepów. Prom z Paihia zajmuje 10 minut.

Co robić w Russell

Christ Church: Najstarszy zachowany kościół w Nowej Zelandii, zbudowany w 1836 roku w Kororareka. Dziury po kulach na zewnętrznych ścianach pochodzą z ataku z 1845 roku, gdy Hone Heke (wódz maoryjski z Bay of Islands, który podpisał Traktat Waitangi) ściął maszt na stacji sygnałowej i zaatakował osadę w proteście przeciwko brytyjskiej suwerenności. Kościół przetrwał, choć osada została splądrowana. Bezpłatny wstęp; otwarty codziennie.

Pompallier Mission i Drukarnia: Francuska misja katolicka założona w 1842 roku przez biskupa Pompallier, który przybył, by założyć operację drukarską produkującą teksty religijne w te reo Maori. Budynek — z ubijanej ziemi, odrestaurowany — zawiera oryginalne wyposażenie drukarni i garbarni. Wycieczki z przewodnikiem dostępne. Wstęp NZD 12 / USD 7 / EUR 6,50; wycieczka z przewodnikiem NZD 15 / USD 9 / EUR 8.

Muzeum Russell: Małe, ale dobrze skurowane lokalne muzeum z modelem Endeavour Cooka w skali 1:5 i bogatą kolekcją zdjęć z epoki kolonialnej. NZD 8 / USD 4,80 / EUR 4,40.

Wzgórze Flagstaff (Maiki): 30-minutowy spacer z miasteczka na wzgórze powyżej, gdzie stał maszt Hone Heke i był ścinany czterokrotnie między 1844 a 1845 rokiem. Widok nad zatoką ze szczytu wzgórza jest najlepszy w Russell. Bezpłatnie.

Spacer nadwodny: Główny nabrzeże Russell jest całkowicie piesza — żadnego ruchu tranzytowego. Spacer od terminalu promowego na północ do Long Beach (mała piaszczysta plaża, 20 minut pieszo) i na południe obok Russell Boathouse to kwintesencja popołudnia w Russell.

Rejsy po Bay of Islands z Russell: Wszyscy główni operatorzy rejsów po Bay of Islands odbierają i wysadzają również przy nabrzeżu Russell. Paihia/Russell: Rejs Hole in the Rock, delfiny i wyspy odpływa zarówno z Paihia, jak i Russell; NZD 120–155 / USD 72–93 / EUR 66–85. Całodniowy Całodniowy rejs po Bay of Islands z Paihia też odbiera z Russell. Patrz przewodnik po Bay of Islands po pełen zakres opcji rejsów.

Pływanie na Long Beach: Plaża na północ od miasteczka jest bezpieczna, osłonięta i rzadko zatłoczona. Dobra do pływania latem.

Prom pasażerski z Paihia

Prom pasażerski między Paihia a Russell kursuje mniej więcej co 20 minut przez cały dzień (godziny zmieniają się sezonowo; sprawdźcie u operatorów na nabrzeżu Paihia). Czas przejazdu 10 minut; opłata NZD 12–15 / USD 7–9 / EUR 6,50–8,25 w obie strony. Gotówka lub karta akceptowane.

Prom samochodowy (Opua–Okiato) kursuje 2 km na południe od Paihia i Russell, umożliwiając pojazdom dotarcie do Russell drogą. Prom samochodowy kursuje mniej więcej co 10 minut od 6:50 do 21:50. Opłata NZD 14 / USD 8 / EUR 7,50 za samochód.

Większość odwiedzających Russell korzysta z promu pasażerskiego z Paihia i chodzi po miasteczku bez samochodu — to zalecane podejście.

Gdzie spać w Russell

Nocowanie w Russell zamiast Paihia daje wyraźnie inne doświadczenie: spokojniejsze wieczory, prawdziwa atmosfera miasteczka i poranne światło na wodzie przed promami przywożącymi turystów z Paihia.

Duke of Marlborough Hotel: Najstarszy licencjonowany hotel w Nowej Zelandii (licencja przyznana w 1840 roku, choć obecny budynek pochodzi z 1934 roku). Pokoje nadwodne z dostępem do werandy; naprawdę atmosferyczna klasa średnia. NZD 200–340 / USD 120–204 / EUR 110–187.

Pensjonaty i B&B: Russell ma kilka doskonałych małych pensjonatów; Arcadia Lodge i Orongo Bay Homestead są konsekwentnie polecane. NZD 180–280 / USD 108–168 / EUR 99–154.

Russell Holiday Park: Na Long Beach, 15 minut pieszo od miasteczka. Dobry dla podróżujących kamperami i namiotami. Miejsca z zasilaniem NZD 42–60 / USD 25–36 / EUR 23–33.

Co jeść i pić

Duke of Marlborough: Restauracja w hotelu Duke to najlepsza w Russell; dobre owoce morza i jagnięcina nowozelandzka; widoki na zatokę. Dania główne NZD 32–50 / USD 19–30 / EUR 17–28.

The Green Restaurant: Skupienie na lokalnych produktach, dobra na lunch. Dania główne NZD 22–34 / USD 13–20 / EUR 12–19.

Hone’s Garden: Kawiarnia i bar na nabrzeżu; dobra kawa i lekkie posiłki. NZD 12–22 / USD 7–13 / EUR 6,50–12.

Bay of Islands Coffee Company: Najlepsza poranna kawa w miasteczku, z małej działalności przy przystani promowej.

Pomiń / warto / zaszaleć

• Pomiń: Russell jako samodzielny cel bez spędzania czasu w Bay of Islands ogólnie — działa najlepiej jako część szerokiej eksploracji zatoki
• Warto: Pełne popołudnie i wieczór w Russell (prom NZD 12–15 w obie strony / USD 7–9 / EUR 6,50–8,25) — kontrast z względnym ruchem Paihia jest pouczający
• Warto: Wycieczka z przewodnikiem po Pompallier Mission (NZD 15 / USD 9 / EUR 8) — historia drukowania misji katolickiej we francuskiej kolonialnej Nowej Zelandii jest naprawdę zaskakująca
• Zaszaleć: Nocleg w Duke of Marlborough (NZD 200–340 / USD 120–204 / EUR 110–187) — najstarsza licencja w Nowej Zelandii, widoki werandy na zatokę i miasteczko dla siebie rano

Jak wpisać Russell w swój plan podróży

Russell pojawia się naturalnie jako część każdego planu dla Bay of Islands. Standardowa struktura to: baza w Paihia (2 noce) z pół dnia w Russell promem pasażerskim. Większość operatorów rejsów po Bay of Islands odbiera również z nabrzeża Russell, co pozwala wziąć rejs Hole in the Rock, który wraca do Russell, a potem przepłynąć promem z powrotem do Paihia.

Dla tych, którzy preferują spokojniejszą bazę, nocowanie w Russell zamiast Paihia i promowanie do Paihia na aktywności jest w pełni wykonalne.

Przewodnik po Bay of Islands obejmuje pełen zakres aktywności w szerokiej okolicy zatoki. Przewodnik po Waitangi obejmuje Treaty Grounds, 5 minut od Paihia, co dopełnia historyczny obraz regionu.

Często zadawane pytania o Russell

Dlaczego Russell był nazywany “piekłem Pacyfiku”?

Opis misjonarza Henry Williamsa odnosił się do osady Kororareka z przed-1840 roku (maoryjska nazwa, do której Russell w niektórych kontekstach powrócił). Bez rządu ani egzekwowania prawa, port stał się miejscem zaopatrzenia dla wielorybników i handlarzy działających poza prawem kolonialnym. Alkohol, uciekinierzy z Nowej Południowej Walii i przejściowa populacja europejskich mężczyzn z niewielkimi ograniczeniami społecznymi stworzyły warunki, które ustanowieni misjonarze uważali za naprawdę szokujące.

Czy Russell warto odwiedzić bez samochodu?

Z łatwością. Prom pasażerski z Paihia zajmuje 10 minut i dociera bezpośrednio na nabrzeże Russell. Wszystkie kluczowe miejsca historyczne (Christ Church, Pompallier Mission, muzeum, wzgórze z masztem) są w zasięgu pieszym. Samochód jest potrzebny tylko jeśli chcecie eksplorować drogi półwyspu poza miasteczkiem.

Jak Russell odnosi się do pierwszej stolicy Nowej Zelandii?

Technicznie Russell było pierwszym osadnictwem europejskim jakiejkolwiek wielkości w Nowej Zelandii, ale nigdy formalnie nie było stolicą. Wellington zostało ustanowione jako stolica po Traktacie Waitangi w 1840 roku. Jednak przed formalnym rządem, Kororareka/Russell było de facto centrum europejskiej działalności w Nowej Zelandii — najbliższą czemuś w rodzaju centrum administracyjnego w latach 30. XIX wieku.